آشغال های دوست داشتنی یک کمدی توقیفی دیدنی

آشغال های دوست داشتنی

آشغال های دوست داشتنی، یک فیلم سینمایی جالب و تا حدودی کمدی است که به مدت 6 سال توقیف شده بود و در آن بازیگران مطرحی نظیر اکبر عبدی بازی داشته اند که به فیلم جلوه ای ویژه داده است. در ادامه به نقد و بررسی سینمایی آشغال های دوست داشتنی می پردازیم.

فیلم آشغال های دوست داشتنی از فیلم های محسن امیر یوسفی است که شش سال متوالی برای اکران فیلم جدیدش به مدت 6 سال منتظر بود که این روز ها شاهد رونمایی از این فیلم هستیم. محسن امیر یوسفی در سینمایی آشغال های دوست داشتنی وظیفه نویسندگی و تهیه کنندگی را نیز به عهده داشته است. این فیلم به عنوان فیلمی خوش ساخت و موفق شناخته می شود که ضعف های کمی را به دنبال دارد که اکران آشغال های دوست داشتنی با توجه به خوش ساخت بودن آن، بسیار مورد استقبال قرار گرفته است.

آشغال های دوست داشتنی

آشغال های دوست داشتنی

بررسی فیلم آشغال های دوست داشتنی

در خصوص داستان فیلم آشغال های دوست داشتنی باید گفت که فیلم حول داستان منیر پیرزن تنهایی است که همسر خود را از دست داده و یکی از فرزندان وی در جنگ ایران و عراق شهیده شده است و دیگری برای ادامه تحصیل به خارج از کشور سفر کرده است. در این بین فرزند دیگر خانواده نیز کشته شده است. منیر در این فیلم به عنوان تماشاگر در حال ضبط خاطرات خود بر روی نوار است تا از آلزایمر پیشگیری کند و در این عین، با پسر کوچک تر خود مکالمه نیز می کند که پس از صحبت های عادی با پیش آمدن بحث بازگشت وی به ایران، تنش ها آغاز می گردد. دوره فیلم، در دوری اعتراضات مردم به انتخابات ریاست جمهوری در سال 88 است که بسیاری از جوانان در انتخابات مشغول هستند و از دلایل اصلی توقیف این فیلم، همین موضوع است.

کمدی آشغال های دوست داشتنی

کمدی آشغال های دوست داشتنی

پس از دریافت پس زمینه ذهنی منیر، سیما با عده ای از جوانان وارد خانه وی شده و منیر بی خبر از اعتراض آن ها، به معترضان پناه می دهد که چالش هایی را ایجاد می کند. پس از ترک مهمانان منیر، وی متوجه علامت بزرگی بر روی در خانه اش می شود که همسایه ها به او توضیح می دهند که این علامت را نیروهای ضد شورش کشیده اند تا معلوم شود که کدام خانه به معترضان پیام داده است. منیر در اینجا احساس می کند که به زودی مامورین به خانه او وارد می شوند و با گشت و گذار در خانه اش به ورود سیما پی می برند که این موضوع می تواند برای فرزندنش دردسر ساز باشد چرا که منیر از حضور مامورین خاطره خوبی ندارد. در این بخش بازی شیرین یزدان بخش به عنوان نقش منیر بسیار صمیمانه و باور پذیر است و فضا سازی فیلم کامل است.

فیلم توقیفی کمدی آشغال های دوست داشتنی

فیلم توقیفی کمدی آشغال های دوست داشتنی

در فیلم منیر فاصله کمی را با دوربین دارد و با تماشاگر حرف می زند و احساس خود را بیان می کند که همین موضوع می تواند برای دیدن ادامه فیلم مناسب نباشد چرا که پس از مدتی مخاطب از هذیان گویی بازیگر خسته می شود. در فیلم توقیفی آشغال های دوست داشتنی، فلش بک های زیادی اتفاق می افتد که فیلمساز ضمن نگاهی نمایشی به تاریخ ایران وضعیت اخیر را با پیوند دادن به گذشته‌ی منیر و خانواده‌اش (به عنوان نمادی از جامعه‌ی بزرگ‌تر) به گذشته تشبیه می‌کند. از دیگر بازیگران آشغال های دوست داشتنی می توان به اکبر عبدی اشاره کرد که همسر منیر به شمار می رود و با روند فیلم که پیش برویم می بینیم که تمامی شخصیت های داستان به یک نقطه می رسند که آن هم منیر است. در این فیلم گفت و گو های چالشی بین شخصیت های داستانی صورت می پذیرد که فیلم را از ریتم می اندازد و به پیشبرد داستان و شخصیت پردازی هیچ کمکی نمی کند.

فیلم کمدی آشغال های دوست داشتنی

فیلم کمدی آشغال های دوست داشتنی

از جمله دستاورد های بزرگ فیلم آشغال های دوست داشتنی می توان به ترس آیکونیکی که امیریوسفی با تکنیک خود در فضای فیلم دوانده، اشاره کرد. جلوه های ویژه ی کامپیوتری به خوبی در این فیلم به کار گرفته شده است و به جز یک یا دو ایراد در زاویه دید بازیگران، مشکل دیگری در فیلم وجود ندارد و جلوه های ویژه فیلم خوب و کافی است به نحوی که به نظر تماشاگر تاریخ ‌گذشته و متعلق به بیش از 5 سال پیش نرسد و این خود نکته‌ی مثبت مهمی است برای فیلمی که 6 سال خاک خورده و حالا آزاد شده است. یکی از مشکلاتی که به فیلم می توان گرفت، تدوین آن است چرا که نسبت به سینمای امروز عقب مانده به نظر می رسد. در ساخت این فیلم محسن امیر یوسفی از بهترین ها استفاده کرده واصلانی به عنوان فیلم بردار، سنگ تمام گذاشته است.

فیلم آشغال های دوست داشتنی

فیلم آشغال های دوست داشتنی

فیلم محسن امیر یوسفی یعنی کمدی آشغال های دوست داشتنی یک فیلم کاملا مردمی است که توهم وحشتناک مردم از ورود حکومت به خصوصی ترین لحظه های زندگی و خانه ی آن ها را فریاد می زند و نشان دهنده ی ترس مردم در وقایع بحرانی است به نحوی که بسیاری حتی گمان به شنود تلفن خانه می برند. در این فیلم سعی شده است تا به صورت واضح، حکومت را دژخیمی نشان دهد که در طول سال ها با تلاش هایی که در سانسور حق و حقوق مردم داشته است، زندگی مردم را آن گونه که خودش می خواهد، ایجاد کرده و با وجود تعدیل گشتن این موضوع در این روز ها بازهم مردم به آزادی های کامل خود نرسیده اند.

آیا این مطلب مفید بود؟
نظر خود را بنویسید! لطفا کلیک کنید